🌀 امروزه اندیشمندان بخشی از زندگی انسان تحت عنوان "سبک زندگی" را مورد توجه قرار داده‌اند.

 

🌀 سبک زندگی بخشی از زندگی انسان است و هیچ‌گاه جدای از آن نیست، ماهیت جدید از آن نداشته و تنها مفهوم آن جدید پدید آمده است.

 

🌀 سبک زندگی موضوعی مشترک بین اسلام و غرب است

 

🌀 وجوه اهمیتی که دین به سبک زندگی می‌دهد بسیار متنوع است، وقتی به این وجوه می‌نگریم هم به گستره حیات انسان و هم به گستره توجهات دین به ابعاد مختلف حیات انسان می‌رسیم.

 

🌀 وقتی می‌گوییم سبک زندگی منظور فرهنگ نیست زیرا فرهنگ موضوعی عام تر از سبک زندگی بوده و عقاید و نگرش‌ها را نیز در بر می‌گیرد.

 

🌀 سبک زندگی به بخشی از فرهنگ اطلاق می‌شود که شامل رفتار ظاهری انسان که قابل مدیریت است و زیبایی و خوشایندی برای فرد دارد.

 

🌀 آن چیزی که ما مورد مطالعه قرار می‌دهیم همین ظاهر رفتار است، قالب‌های بروز احساسات، فرم‌هایی که در آن معانی ذهنی و گرایش‌های روحی تجلی پیدا می‌کند.

 

🌀 پس این فرم و قالب بروز احساسات در سبک زندگی اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

🌀 در فرهنگ کمونیستی فرم و زیبایی معنایی نداشت و به همین دلیل دین و دینداران را مورد تحقیر قرار می‌دادند (با تعبیری همچون "قشری‌ها" ناسزا می‌گفتند)

 

🌀 همین بی‌توجهی به ظواهر در دیدگاه مارکسیستی باعث فروپاشی آنها شد.

 

🌀 توجه کنیم که سبک زندگی با "اخلاق" تفاوت دارد، مثلا عصبی مزاج بودن به سبک زندگی مربوط نمی‌شود اما بروز این خلق عصبی مزاجی مربوط به سبک زندگی است.

 

🌀 عنوان سبک زندگی در دو صورت جلوه بیشتری دارد: اول اینکه عادت رفتاری فرد شود و دوم اینکه جمعی از انسان‌ها این ظاهر را به خود گیرند یعنی تبدیل به یک عادت جمعی شود.

 

🌀پس اگر حواسمان به رفتار نباشد تبدیل به سبک زندگی شده و گاهاً این رفتار نادرست ضربات جدی به انسان وارد می‌کند.